การออกแบบ A²/O (BNR): ปริมาตรโซนแอโนโรบิก/แอโนกซิก/ออกซิก SRT และออกซิเจน
กลุ่มเป้าหมาย: วิศวกรออกแบบโรงงานบำบัดน้ำเสีย (เทศบาลและอุตสาหกรรม) ในเวียดนาม อินโดนีเซีย มาเลเซีย และประเทศไทย เวลาอ่าน: ~9 นาที เครื่องมือที่เกี่ยวข้อง: การออกแบบ A²/O · คู่มือการออกแบบ
หลักการ
A²/O (แอโนโรบิก–แอโนกซิก–ออกซิก) เป็นกระบวนการ BNR: โซนแอโนโรบิกสำหรับ ฟอสฟอรัสชีวภาพ (bio-P) (PAO ปล่อย P ออกมาแล้วดูดซับเกิน), โซนแอโนกซิกสำหรับ เดนิไตรฟิเคชัน (NO₃ ถูกย่อยกลับเป็น N₂ โดยใช้ COD) และโซนออกซิกสำหรับไนตริฟิเคชันร่วมกับการออกซิไดซ์ BOD ปริมาตรรวมถูกกำหนดจาก SRT; ปริมาตรโซนแอโนกซิกถูกกำหนดจากอัตราเดนิไตริฟิเคชัน บทความนี้คำนวณ V_an, V_anox, V_oxic และ AOR
สูตรพื้นฐาน
Xv = MLSS×fv×1000 (mg/L VSS); Xv_kg = Xv/1000 (กก./m³) · SRTmin = 1/(μN,eff−bN); SRTd = max(SRTmin×1.1; 10) · Yobs = yH/(1+kd×SRTd) · BodRem = max(0; (S₀−Sₑ))×Q/1000 (กก./วัน) · Pxv = Yobs×BodRem + yN×Noxid/(1+bN×SRTd) · Nwas = 0.124×Pxv; Ndenit = Nin−Neff−Nwas · Van = Q×HRTan/24 (m³) · Vtot = SRTd×Pxv/Xv_kg · Vanox = Ndenit/(SDNR×Xv_kg) · Voxic = max(0; Vtot−Van−Vanox) · AOR = (BodRem−1.42×Pxv) + 4.57×Noxid − 2.86×Ndenit (กก. O₂/วัน)
fv = สัดส่วน VSS/MLSS (0.7), SDNR = อัตราเดนิไตริฟิเคชันจำเพาะ (0.03–0.06 กก. N/กก. VSS·วัน), yH=0.6, yN=0.2, kd=0.06/วัน, pCont = ปริมาณ P ในตะกอน (2.5 %) ความจุ bio-P = WAS×pCont; หากน้อยกว่าความต้องการ P ใช้สารตกตะกอนเสริม (ดู การเติมสารเคมีเพื่อกำจัดฟอสฟอรัส)
ตัวอย่าง
Q = 10000 m³/วัน, BOD 200→20, TKN = 45, NH₃ₑ = 5, Norgₑ = 2, MLSS = 3.5, fv = 0.7, HRTan = 1, SDNR = 0.05, pCont = 2.5, SRTd = 15: Xv = 3.5×0.7×1000 = 2450 (2.45 กก./m³); BodRem = 1800; Pxv ≈ 0.48×1800 + 0.2×400/(1+0.06×15) ≈ 880; Nwas = 109; Ndenit = 450−121−109 = 220; Van = 10000×1/24 = 417 m³; Vtot = 15×880/2.45 = 5388 m³; Vanox = 220/(0.05×2.45) = 1796 m³; Voxic = 5388−417−1796 = 3175 m³; AOR = (1800−1.42×880)+4.57×400−2.86×220 = 2038 กก. O₂/วัน.
5 ข้อผิดพลาดในการออกแบบ
- SRT < 10 วัน: ไนตริฟิเคชันล้มเหลว → เพิ่ม MLSS หรือลดอัตราการระบายตะกอน
- V_anox เล็กเกินไป: เดนิไตริฟิเคชันไม่สมบูรณ์ → NO₃ หลุดรอด; ขยายโซนหรือเพิ่ม RAS ภายใน
- โซนแอโนโรบิกได้รับ NO₃: bio-P ล้มเหลว → รักษา RAS ภายในให้มีไนเตรตต่ำ
- SDN สูงเกินไป: V_anox ออกแบบต่ำเกินไป → ใช้ค่าจริง 0.03–0.05
- ลืมว่า bio-P ไม่พอ: P ส่วนเกินต้องใช้สารตกตะกอน → ตรวจ WAS×pCont เทียบกับความต้องการ
เคล็ดลับการเดินระบบ
ใช้ เครื่องคำนวณ A²/O จากอัตราการไหล BOD TKN และ MLSS เพื่อหาปริมาตรแต่ละโซน SRT และ AOR ให้เทียบกับ เคลริฟิเยอร์ปฐมภูมิ (ต้นน้ำ) และ เคลริฟิเยอร์รยอง (ปลายน้ำ) ติดตั้ง DO ออนไลน์ (โซนออกซิก), หัววัด NO₃ (โซนแอโนกซิก) และ MLSS
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการออกแบบ A²/O
แบ่งโซนอย่างไรให้ถูกต้อง— ต้องใช้อัตราเดนิไตริฟิเคชันเป็นหลัก
ต้องใช้ SDNR เท่าไรถึงจะดีพอ
SRT ต้องเท่าไรจึงจะไม่เกิดการย่อยสลายไนตริเจนล้มเหลว
bio-P ล้มเหลวได้จากอะไร
ต้องติดตั้งเครื่องมือวัดอะไรบ้างในระบบนี้
สรุป
A²/O: Vtot = SRTd×Pxv/Xv, Vanox = Ndenit/(SDNR×Xv), Voxic = Vtot−Van−Vanox และ AOR = BodRem−1.42×Pxv+4.57×Noxid−2.86×Ndenit ควบคุม SRT ≥ 10 วัน และให้โซนแอโนโรบิกปราศจากไนเตรต
เกี่ยวกับบทความนี้
ผู้เขียน: ทีมวิศวกร JiuYuHub — Nanjing JiuYuHui Environmental Technology Co., Ltd. ปรับปรุงล่าสุด: 2026-10-02.
บทความนี้เป็นคู่มือทางเทคนิคที่จัดทำจากมาตรฐานการออกแบบทั่วไป (Metcalf & Eddy, WEF MOP-8, GB 50014) ไม่สามารถใช้แทนเอกสารการอนุมัติตามกฎเกณฑ์ท้องถิ่นได้ ค่าพารามิเตอร์การออกแบบต้องตรวจสอบซ้ำด้วยเครื่องคำนวณที่เกี่ยวข้อง
บทความนี้ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องทางเทคนิคโดย Zhang Yuancan, Export Manager, Nanjing JiuYuHui Environmental Technology Co., Ltd. ก่อนเผยแพร่ โปรดเปรียบเทียบกับกฎเกณฑ์ท้องถิ่น (PermenLHK, QCVN, DJK…) เมื่อนำไปใช้งาน
อ่านเพิ่มเติม: บ่อดักทรายแบบเติมอากาศ: เวลากักน้ำ ความเร็ว และปริมาณอากาศสำหรับเป่าลม · ระบบร่องออกซิเจชัน (Oxidation Ditch): ปริมาตร F/M SRT และความต้องการออกซิเจน
